اگر میخواهید از هر لیوان بیشترین تغذیه را دریافت کنید، نحوه استفاده از آبمیوهگیری به همان اندازه اهمیت دارد که چه چیزی در آن میگذارید. پرس سرد با سرعت کم، آب میوه گیری با معده خالی و نوشیدن ظرف 20 دقیقه پس از آبمیوه گیری می تواند جذب مواد مغذی را با حاشیه قابل توجهی افزایش دهد. اینها تغییرات جزئی نیستند - آنها تفاوت بین یک لیوان مایع شیرین و یک نوشیدنی بهداشتی واقعا کاربردی است. ده نکته زیر بر پایه علم مواد غذایی و عمل آبمیوه گیری در دنیای واقعی است، و چه از آبمیوه گیری گریز از مرکز، یک آبمیوه گیری جونده یا یک دستگاه پرس دو چرخ دنده استفاده کنید، کاربرد دارند.
آبمیوه گیری مناسب را برای اهداف تغذیه ای خود انتخاب کنید
نه همه آبمیوه گیری هنگامی که صحبت از حفظ مواد مغذی می شود، یکسان ایجاد می شوند. نوع آبمیوه گیری که دارید – یا قصد خرید آن را دارید – تأثیر مستقیمی بر فعالیت آنزیم، سطح اکسیداسیون و غلظت ویتامین ها و مواد معدنی در لیوان نهایی شما دارد.
آبمیوه گیری گریز از مرکز در برابر جوینده
آبمیوه گیری های گریز از مرکز با سرعتی بین 3000 تا 16000 دور در دقیقه می چرخند و گرما تولید می کنند و هوای قابل توجهی را به آبمیوه وارد می کنند. این فرآیند اکسیداسیون ویتامین های حساس به حرارت مانند ویتامین C و فولات را تجزیه می کند. مطالعاتی که در مورد مقایسه انواع آبمیوه انجام شده نشان داده است که آبمیوهگیریهای سرد پرس (مضهگیر) تا حدودی حفظ میشوند 42 درصد ویتامین C بیشتر در مقایسه با ماشین های گریز از مرکز هنگام پردازش یک محصول.
آبمیوه گیری های جونده با سرعت 40 تا 100 دور در دقیقه کار می کنند و از عملکرد آهسته خرد کردن و فشار دادن استفاده می کنند که شبیه جویدن است. این فرآیند با سرعت کم حداقل گرما را تولید می کند و قرار گرفتن در معرض هوا را محدود می کند و آنزیم ها و مواد مغذی گیاهی را حفظ می کند که در غیر این صورت از بین می روند. آبمیوهگیریهای دو دنده (ترکیبکننده) این کار را از این هم فراتر میبرند، معمولاً 15 تا 30 درصد آب بیشتر از همان مقدار محصول استخراج میکنند و در عین حال غلظت بیشتری از مواد معدنی مانند آهن و کلسیم را حفظ میکنند.
اگر قبلاً یک آبمیوهگیری گریز از مرکز دارید، هنوز هم میتوانید خروجی آن را به حداکثر برسانید - برای نکاتی که صرفنظر از نوع دستگاه اعمال میشوند، به خواندن ادامه دهید. اما اگر به دنبال آبمیوه گیری جدید هستید، مدل جونده با پرس سرد مطمئن ترین سرمایه گذاری برای آبمیوه گیری متمرکز بر تغذیه است.
| نوع آبمیوه گیری | سرعت (RPM) | سطح اکسیداسیون | حفظ مواد مغذی | بهترین برای |
|---|---|---|---|---|
| گریز از مرکز | 3000–16000 | بالا | متوسط | سرعت، تولید سخت |
| جویدن (کلد پرس) | 40-100 | پایین | بالا | سبزیجات برگ دار، تغذیه |
| دنده دوقلو (Triturating) | 80-160 | خیلی کم | بسیار بالا | علف گندم، حداکثر عملکرد |
20 دقیقه بعد از آبمیوه گیری آبمیوه خود را بنوشید
این یکی از نکاتی است که در آبمیوه گیری نادیده گرفته شده است و همچنین یکی از تاثیرگذارترین آنهاست. از لحظه ای که آب میوه از آبمیوه گیری خارج می شود و با هوا تماس می گیرد، اکسیداسیون شروع می شود. آنزیم ها شروع به شکستن می کنند. ویتامین C، که بسیار واکنش پذیر است، تقریباً بلافاصله شروع به تجزیه می کند.
تحقیقات منتشر شده در مجله علوم غذایی نشان داد که آب پرتقال تازه فشرده شده تقریبا 25 درصد از محتوای ویتامین C خود را در عرض 30 دقیقه پس از قرار گرفتن در معرض هوا در دمای اتاق از دست می دهد. با علامت دو ساعت، ضرر می تواند بیش از 50٪ باشد. اگر به طور خاص برای جذب مواد مغذی حساس به حرارت مانند فولات، ویتامین C و آنزیمهای زنده آبمیوه میگیرید، نوشیدن بلافاصله غیرقابل مذاکره است.
اگر مجبور به نگهداری آبمیوه هستید، از یک ظرف شیشه ای دربسته استفاده کنید که تا حد امکان نزدیک به لبه آن باشد تا فضای هوا به حداقل برسد. فوراً در یخچال قرار دهید و ظرف 24 ساعت برای آبمیوه پرس سرد یا ظرف 4 تا 6 ساعت برای آبمیوه گریز از مرکز مصرف کنید. هرگز آب میوه را در ظروف پلاستیکی نگهداری نکنید، زیرا می تواند BPA و سایر ترکیبات را به آب اسیدی تبدیل کند.
آبمیوه روی معده خالی برای جذب بهتر
زمان در آبمیوه گیری بسیار مهم است. مصرف آبمیوه با معده خالی - معمولاً اول صبح یا حداقل 30 دقیقه قبل از غذا - به سیستم گوارش شما اجازه می دهد تا مواد مغذی را بدون رقابت با سایر غذاها جذب کند.
هنگامی که معده شما خالی است، آب میوه به سرعت از آن عبور می کند و در عرض 15 تا 20 دقیقه وارد روده کوچک می شود، جایی که مواد مغذی به سرعت در جریان خون جذب می شوند. اگر بعد از یک وعده غذایی سنگین آبمیوه بنوشید، می تواند در معده بنشیند در حالی که سایر غذاها هضم می شوند، تخمیر می شوند و قبل از جذب، ارزش غذایی خود را از دست می دهند.
برای افرادی که سیستم گوارشی حساسی دارند، آبمیوهگیری با معده خالی میتواند گاهی باعث حالت تهوع خفیف شود – بهویژه با آبمیوههای پر اسید مانند مرکبات یا آناناس. در این موارد، رقیق کردن آب میوه با 30 تا 50 درصد آب می تواند انتقال را بدون به خطر انداختن قابل توجهی در تغذیه آسان کند.
در هر ترکیب آبمیوه، سبزی های برگدار را در اولویت قرار دهید
آب میوه های سنگین طعم فوق العاده ای دارند، اما یک بار قند غلیظ با تنوع نسبتاً متوسطی از ریزمغذی ها ارائه می دهند. سبزیهای برگدار از نظر تغذیهای متراکم هستند به گونهای که هیچ میوهای نمیتواند با آن برابری کند - آنها کلروفیل، منیزیم، فولات، آهن، ویتامین K و طیف گستردهای از آنتیاکسیدانها را در هر کالری فراهم میکنند.
یک دسته بزرگ کلم پیچ از طریق آبمیوه گیری جونده تقریباً 4 تا 6 اونس آب حاوی بیش از 200 درصد از مصرف توصیه شده روزانه ویتامین K و مقادیر قابل توجهی ویتامین A و C به دست می دهد. اسفناج، روما، چادر سوئیسی، جعفری و سبزه گندم نیز به همین ترتیب قوی هستند.
قانون 80/20 سبز به میوه
یک چارچوب عملی برای به حداکثر رساندن تراکم غذایی قانون 80/20 است: تقریباً 80٪ سبزیجات و سبزیجات و 20٪ میوه ها را در نظر بگیرید. این میوه دو هدف را دنبال می کند: شیرینی طبیعی را برای پوشاندن تلخی سبزی ها اضافه می کند و قندهای طبیعی با جذب سریع را فراهم می کند که به انتقال مواد مغذی کمک می کند. یک سیب سبز، نصف لیمو یا چند تکه آناناس برای متعادل کردن یک پایه سبز قدرتمند بدون افزایش شدید قند خون کافی است.
سبزی های خود را به طور منظم بچرخانید نه اینکه هر روز از همان انواع آب بگیرید. اسید اگزالیک که در غلظتهای بالا در اسفناج و شاتوت یافت میشود، در صورت مصرف زیاد در طول زمان میتواند در تشکیل سنگ کلیه نقش داشته باشد. چرخش بین اسفناج، کلم پیچ، روما و جعفری باعث توزیع بار مواد مغذی می شود و از تجمع بیش از حد هر ترکیبی جلوگیری می کند.
برای باز کردن ویتامین های محلول در چربی، یک منبع چربی اضافه کنید
این یک نکته آبمیوه گیری است که اکثر مردم هرگز نمی شنوند. ویتامین های A، D، E و K محلول در چربی هستند، به این معنی که برای جذب مناسب توسط بدن نیاز به وجود چربی رژیم غذایی دارند. بسیاری از مغذیترین ترکیبات آبگیری - هویج، کلم پیچ، اسفناج، سیبزمینی شیرین، چغندر- سرشار از ویتامینهای محلول در چربی هستند. اما اگر آنها را بدون هیچ چربی همراه بنوشید، بدن شما تنها کسری از آنچه در دسترس است جذب می کند.
مطالعهای در مجله آمریکایی تغذیه بالینی نشان داد که جذب کاروتنوئید از سالاد در مقایسه با یک سس حاوی چربی، 4 تا 17 برابر افزایش مییابد. همین اصل مستقیماً در مورد آب میوه صدق می کند.
چندین گزینه عملی برای جفت کردن چربی با آبمیوه خود دارید:
- آب خود را در کنار یک مشت کوچک آجیل یا دانه (گردو، بادام، دانه کنف) بنوشید.
- آب خود را با نصف آووکادو در عرض 15 تا 20 دقیقه مصرف کنید
- یک قاشق چایخوری روغن بذر کتان یا روغن کنف فشرده سرد را مستقیماً به آب میوه اضافه کنید و خوب هم بزنید.
- آب میوه را با یک قاشق غذاخوری کره آجیل که در مقدار کمی آب هم زده شده است بجوید
هر یک از این رویکردها به طور معناداری دسترسی زیستی مواد مغذی محلول در چربی را بدون تضعیف ماهیت سبک وزن و به راحتی قابل هضم آب میوه شما بهبود می بخشد.
از محصولات ارگانیک استفاده کنید - به خصوص برای اقلام با آفت کش بالا
آبمیوه گیری هر چیزی را که در محصول شما وجود دارد - از جمله باقی مانده آفت کش ها - غلیظ می کند. وقتی پنج هویج بزرگ را آب می گیرید، مواد شیمیایی مصنوعی که در طول رشد روی آن هویج ها اعمال می شود را نیز متمرکز می کنید. این امر باعث میشود که انتخاب بین محصولات معمولی و ارگانیک برای آبمیوه بیشتر از مصرف مواد غذایی کامل باشد.
کارگروه محیط زیست سالانه فهرستی با عنوان «دوجین کثیف» منتشر می کند که آلوده ترین محصولات به آفت کش ها را شناسایی می کند. برای اهداف آبمیوه گیری، توت فرنگی، اسفناج، کلم پیچ، هلو، گلابی، سیب، انگور و فلفل دلمه ای به طور مداوم در بالای این لیست قرار دارند. و در صورت امکان باید ارگانیک خریداری شود.
در طرف دیگر طیف، "پانزده پاک" شامل مواردی مانند آووکادو، آناناس، پیاز، کلم و نخود شیرین منجمد می شود - این موارد را می توان به طور معمول بدون نگرانی در مورد آفت کش ها خریداری کرد. استفاده استراتژیک از این چارچوب به شما این امکان را می دهد که بودجه ارگانیک خود را بر روی مواردی که بیشترین اهمیت را دارند اولویت بندی کنید.
اگر ارگانیک در دسترس یا مقرون به صرفه نباشد، شستشوی محصول از 1 قسمت سرکه سفید به 3 قسمت آب می تواند بخشی از باقی مانده آفت کش های سطحی را حذف کند. خیساندن محصول به مدت 5 تا 10 دقیقه و شستشو به طور کامل آلودگی سطح را کاهش می دهد، اگرچه نمی تواند آفت کش های سیستمیک جذب شده در گوشت گیاه را برطرف کند.
افزودنی های ضد التهابی را در روتین آبمیوه گیری خود بگنجانید
آب پایه تنها بخشی از معادله است. تعداد کمی از افزودنی های کاربردی می توانند به طور چشمگیری ارزش ضد التهابی و درمانی خروجی آبمیوه گیری شما را بدون نیاز به مقادیر زیاد تقویت کنند.
ریشه زنجبیل
زنجبیل تازه حاوی جینجرول و شوگاول است - ترکیباتی با خواص ضد التهابی و ضد تهوع کاملاً مستند. یک دستگیره 1 اینچی زنجبیل که از آبمیوهگیری عبور میکند، یک ضربه گرمکننده قوی میافزاید و در مطالعات بالینی نشان داده شده است که نشانگرهای التهاب سیستمیک را کاهش میدهد. به طور طبیعی با آب هویج، سیب، لیمو و زردچوبه ترکیب می شود.
ریشه زردچوبه
ریشه زردچوبه تازه (نه پودری) را میتوان مستقیماً آبگیری کرد و کورکومین را به شکلی بسیار زیستدسترس ارائه میکند. کورکومین یکی از گسترده ترین ترکیبات ضد التهابی است که در علم تغذیه مورد مطالعه قرار گرفته است، با بیش از 12000 مطالعه منتشر شده با بررسی همتایان که اثرات آن را بررسی می کنند. یک تکه نیم تا یک اینچی زردچوبه تازه در هر وعده کافی است. همیشه با مقدار کمی فلفل سیاه یا یک منبع چربی ترکیب کنید تا جذب کورکومین را به میزان قابل توجهی افزایش دهید - پیپرین موجود در فلفل سیاه فراهمی زیستی کورکومین را افزایش می دهد. تا 2000% طبق تحقیقات منتشر شده در Planta Medica.
لیمو و لیمو ترش
آب مرکبات - به ویژه از لیمو و لیموترش کامل که در آبمیوه گیری با مقداری پوست سالم پخش می شود - ویتامین C، دی لیمونن (یک آنتی اکسیدان قوی) و اسیدیته طبیعی را اضافه می کند که به حفظ سایر مواد مغذی موجود در آب کمک می کند. پوست حاوی مقدار قابل توجهی فلاونوئیدهای بیشتری نسبت به گوشت است، بنابراین اگر آبمیوهگیری شما میتواند پوست نازک مرکبات را تحمل کند، باقی ماندن مقداری از آن فواید تغذیهای قابل اندازهگیری میافزاید.
آبمیوه گیری خود را بلافاصله پس از هر بار استفاده تمیز کنید
این نکته فقط در مورد بهداشت نیست - به طور مستقیم بر کیفیت آب میوه های آینده و طول عمر دستگاه شما تأثیر می گذارد. بقایای پالپ که بیش از چند ساعت در آبمیوهگیری باقی میمانند شروع به اکسید شدن کرده و باکتریها را در خود جای میدهند. در محیط های گرم این فرآیند به سرعت تسریع می یابد. بقایای میوه های پر قند مانند چغندر و هویج به ویژه در معرض تخمیر در صفحه یا مارپیچ آبمیوه گیری جونده است.
جدا کردن خمیر خشک شده به طور تصاعدی سخت تر از خمیر تازه است. آبمیوه گیری که ظرف 5 دقیقه پس از استفاده تمیز می شود به چیزی بیش از یک آبکشی سریع و یک برس نیاز ندارد. آبمیوه گیری که یک شبه رها می شود ممکن است به خیساندن طولانی مدت نیاز داشته باشد و همچنان لکه یا بوی باقی مانده را حفظ کند. اکثر آبمیوه گیری های جونده دارای 5-7 جزء هستند. شستشوی سریع زیر آب جاری بلافاصله پس از استفاده، کمتر از دو دقیقه به برنامه روزانه شما می افزاید و از شایع ترین دلیلی که مردم آب میوه نمی نوشند - ناراحتی درک شده از تمیز کردن، جلوگیری می کند.
برای تمیز کردن عمیق، در پایان جلسه، یک تکه کرفس یا خیار را در آبمیوه گیری بمالید. محتوای بالای آب به عنوان یک شستشوی طبیعی عمل می کند و رنگدانه های باقی مانده را از چغندر یا هویج قبل از جداسازی دستگاه پاک می کند. یک برس بطری نرم برای تمیز کردن صفحه مشبک آبمیوه گیری گریز از مرکز بسیار ارزشمند است.
پالپ را هدر ندهید - از آن برای افزایش تغذیه استفاده کنید
یکی از مواردی که در آبمیوه گیری کمتر مورد توجه قرار می گیرد، چیزی است که پس از استخراج آب میوه باقی می ماند: خمیر غنی از فیبر. آبمیوه گیری بیشتر فیبرهای محلول و نامحلول را از محصول حذف می کند، که در واقع یکی از دلایل جذب سریع مواد مغذی آب میوه است. اما فیبر نقش مهم خود را در سلامت دستگاه گوارش دارد و دور انداختن آن کاملاً به معنای دور انداختن چیز با ارزش است.
تفاله هویج به طور طبیعی شیرین است و میتوان آن را در کلوچه، توپهای انرژیزا، سوپها یا نانهای سبزیجات اضافه کرد. تفاله چغندر در کیک شکلاتی یا براونی به خوبی کار می کند و به رطوبت و خاکی لطیف می افزاید. تفاله سیب را می توان در بلغور جو دوسر تا کرد یا به عنوان پایه سس سیب خانگی استفاده کرد. پالپ سبز کلم پیچ، خیار و کرفس را می توان در قالب های یخ منجمد کرد و بعداً در اسموتی ها مخلوط کرد.
فیبر موجود در پالپ همچنین باکتری های مفید روده را تغذیه می کند و از میکروبیومی که نقش مرکزی در عملکرد سیستم ایمنی و سلامت روان ایفا می کند، حمایت می کند. گنجاندن پالپ در سایر وعدههای غذایی به این معنی است که تمرین آبمیوهگیری شما به جای مصرف مایع غلیظ، به تغذیه کل بدن کمک میکند.
با مدیریت دقیق محتوای میوه، قند خون را متعادل کنید
آب میوه خالص - حتی آب میوه تازه پرس شده و فرآوری شده سرد - اساساً یک محلول قند با تحویل سریع است. بدون فیبری که جذب قند را در میوه کامل کند می کند، فروکتوز آب به سرعت وارد جریان خون می شود و می تواند باعث افزایش شدید گلوکز خون و به دنبال آن کاهش انرژی مربوطه شود. این یک نگرانی واقعی تغذیه ای است، به ویژه برای افرادی که حساسیت به انسولین، دیابت نوع 2 یا سندرم متابولیک را مدیریت می کنند.
یک لیوان 16 اونس آب سیب خالص میتواند حاوی 48 گرم قند باشد - قابل مقایسه با یک قوطی نوشابه - حتی اگر مشخصات تغذیهای آن به وضوح برتر باشد. نکته کلیدی این است که میوه را از روتین آبمیوه گیری خود حذف نکنید، بلکه در مورد مقدار و نوع آن دقت کنید.
- گزینه های میوه کم قند برای آب گیری شامل سیب سبز (کمتر از قرمز)، لیمو، لیموترش، گریپ فروت و مقادیر کمی توت است.
- اقلام با قند بالا را محدود کنید شامل انبه، آناناس، انگور، موز رسیده، و چغندر (که تاثیر گلیسمی شگفت انگیزی در هنگام آبگیری دارند).
- افزودن مقدار کمی پروتئین یا چربی در کنار آب میوه (به بخش ویتامین محلول در چربی در بالا مراجعه کنید) جذب گلوکز را کند می کند و پاسخ قند خون را تعدیل می کند.
- خیار یک ماده عالی آبگیری با حجم بالا است - عملکرد مایع قابل توجهی را با حداقل قند فراهم می کند و آن را به عنوان پایه ای برای آب میوه های سبز ایده آل می کند.
افرادی که نگرانیهای مربوط به قند خون را مدیریت نمیکنند، میتوانند نسبت به محتوای میوه آزادتر باشند، اما حتی از دیدگاه صرفاً تغذیهای، سبزیجات نسبت به آب میوه به تنهایی مشخصات ریزمغذیهای پیچیدهتری و متنوعتری دارند.
برای ثابت ماندن، به صورت دستهای تولید کنید و از قبل برش دهید
ثبات تنها بزرگترین عاملی است که تعیین می کند آیا عادت آبمیوه گیری نتایج قابل توجهی برای سلامتی ایجاد می کند یا خیر. یک دستور العمل آبمیوه ای عالی که دو بار در هفته درست می کنید بسیار کمتر از آبمیوه ای که به اندازه کافی خوب می نوشید تاثیرگذار است. رایج ترین مانع برای آبمیوه گیری روزانه انگیزه نیست - زمان و اصطکاک است.
آماده سازی دسته ای محصول شما در یک یا دو روز در هفته، تصمیم گیری روزانه و کار آماده سازی فیزیکی را از معادله حذف می کند. محصول خود را از قبل بشویید، پوست بگیرید و خرد کنید، سپس آن را در ظروف شیشه ای در بسته یا کیسه های زیپ دار در یخچال نگهداری کنید. اکثر سبزیجات و میوه ها در صورت نگهداری مناسب به مدت 3 تا 5 روز به خوبی نگهداری می شوند. کیسه های از پیش تقسیم شده - که هر کدام دقیقاً حاوی یک وعده محصول است - جلسه آب میوه گیری روزانه را به همان سرعت بارگیری مواد و فشار دادن شروع می کند.
افرادی که مواد اولیه را از قبل آماده میکنند، در مقایسه با افرادی که هر جلسه را از محصولات کامل و شسته نشده شروع میکنند، بهطور قابلتوجهی احتمال بیشتری دارد که یک روال آبگیری روزانه را طی 30 روز حفظ کنند. با توجه به مطالعات عادت رفتاری در مورد تهیه غذا. کاهش اصطکاک از نظر روانی قابل توجه و از نظر عملی معنادار است.
همچنین میتوانید کیسههای از پیش تقسیمشده محصولات را برای نگهداری طولانیمدت فریز کنید. در حالی که انجماد برخی از ویتامین C و برخی آنزیمها را تخریب میکند، مواد معدنی، بیشتر ویتامینهای B و بسیاری از آنتیاکسیدانها به خوبی از فرآیند انجماد و ذوب زنده میمانند. محصولات منجمد را می توان پس از ذوب شدن کوتاه از طریق آبمیوه گیری جونده استفاده کرد و مشخصات تغذیه ای را ارائه داد که هنوز هم بسیار برتر از آب میوه های بطری های تجاری است.
محصول فصلی آب میوه برای حداکثر تراکم مواد مغذی
محصولی که در فصل است و به صورت محلی رشد می کند، حاوی غلظت قابل توجهی ویتامین ها و آنتی اکسیدان های بالاتری نسبت به محصولات خارج از فصل است که هزاران مایل را در سردخانه طی کرده اند. تراکم مواد مغذی محصولات تازه از لحظه برداشت شروع به کاهش می کند. زمانی که محصولات خارج از فصل به آبمیوهگیری شما میرسند، ممکن است برای چند روز تا چند هفته در حالت حمل و نقل یا سردخانه بوده باشد.
مطالعه ای در دانشگاه کالیفرنیا نشان داد که اسفناج که فقط به مدت 8 روز در یخچال نگهداری می شود، بسته به شرایط نگهداری، بین 50 تا 90 درصد از محتوای فولات خود را از دست می دهد. محصولی که در بازار کشاورزان خریداری شده و در همان روز آبمیوه گرفته میشود، نتایج تغذیهای بسیار متفاوتی نسبت به محصولات مشابه خریداری شده در سوپرمارکت پس از سفرهای بینالمللی دارد.
تطبیق دستور العمل های آبمیوه گیری با در دسترس بودن فصلی نه تنها از نظر اقتصادی هوشمندانه است، بلکه از نظر تغذیه نیز برتر است. بهار و تابستان سبزیجات برگدار فراوان، خیار، کدو سبز، گوجه فرنگی، انواع توت ها و میوه های هسته دار را به ارمغان می آورد. در پاییز و زمستان چغندر، هویج، ازگیل، مرکبات، انار و سبزیجات ریشه ای قوی عرضه می شود. هر فصل مشخصات گیاهی منحصر به فرد خود را ارائه می دهد و چرخش در محصولات فصلی به طور طبیعی تنوع ریز مغذی ها را در طول سال تضمین می کند.
آنچه را که آب می گیرید را دنبال کنید تا شکاف های تغذیه ای را شناسایی کنید
آبمیوه گیری معمولی بهتر از عدم آبمیوه گیری است، اما آبمیوه گیری عمدی - جایی که می دانید دستور العمل های شما چه مواد مغذی را ارائه می دهند - هدفمندترین نتایج را برای سلامتی ایجاد می کند. اگر برای حمایت از سلامت سیستم ایمنی آبمیوه میخورید، اولویتهای دستور غذای شما با زمانی که برای رفع کمبود آهن، التهاب یا مشکلات گوارشی آبمیوه میخورید متفاوت است.
ابزارهایی مانند Cronometer به شما این امکان را می دهد که دستور العمل های آبمیوه خود را ثبت کنید و تجزیه و تحلیل دقیق ویتامین ها، مواد معدنی و درشت مغذی ها را در هر وعده مشاهده کنید. اگر یک بار آب میوه معمولی خود را از طریق یک ردیاب بچرخانید، نشان میدهد که آیا سهم معنیداری از مواد مغذی مانند منیزیم، فولات، ویتامین K و پتاسیم را دریافت میکنید یا اینکه دستور العملهای شما از نظر تغذیهای محدود هستند و از تنوع سود میبرند.
به عنوان مثال، یک آب سبز استاندارد از خیار، اسفناج، سیب سبز و لیمو از نظر تغذیه ای جامد است اما ویتامین A نسبتا کمی در مقایسه با آب پرتقال سنگین هویج دارد. فردی که بر سلامت چشم و حمایت از سیستم ایمنی تمرکز می کند، به جای تکرار یک دستور العمل روزانه، از جایگزینی متناوب بین این پروفایل ها سود می برد. ردیابی حتی برای یک یا دو هفته میتواند الگوها و شکافهایی را آشکار کند که از مشاهدات معمولی مشخص نیستند.


中文简体
